YDS taktikleri

Bazı fiil/sıfat sabit edat alır (ezber): depend ON, interested IN, good AT, afraid OF, responsible FOR, capable OF, accuse OF, succeed IN. Boşlukta fiil/sıfatın sabit edatını seç.

Present Perfect + FOR (süre: for 3 years) / SINCE (başlangıç: since 2020). Past Perfect: geçmişten önceki geçmiş (had + V3). Future Perfect: BY + zaman (by 2030, will have done).

must have + V3 = geçmiş kesin tahmin ('olmuştur'). can't have + V3 = imkansız ('olmamıştır'). should have + V3 = yapılmayan/pişmanlık ('yapmalıydı'). needn't have = gereksiz yere yapılmış.

Phrasal verb = fiil + edat/zarf, anlamı değişir: look after (bakmak), give up (vazgeçmek), put off (ertelemek), carry out (yürütmek), bring up (yetiştirmek/gündeme getirmek), turn down (reddetmek). Boşlukta bağlama uyan phrasal'ı seç.

Anlam ilişkisini bağlaç belirler: HOWEVER/although/whereas = ZITLIK · THEREFORE/thus/hence = SONUÇ · MOREOVER/furthermore = EKLEME · because/since = SEBEP. Cümleler arası mantığı oku, ilişkiye uyan bağlacı seç.

Restatement (yeniden ifade): cümlenin ANLAMINI koruyan şıkkı bul. Anahtar: sebep-sonuç / zıtlık / koşul ilişkisi AYNI kalmalı. Tuzak şık: anlamı tersine çevirir veya fazladan bilgi ekler.

Bilinmeyen kelimeyi kök+ekten çöz. Prefix: un-/in-/dis- (olumsuz), re- (tekrar), pre- (önce), mis- (yanlış). Suffix tür belirler: -tion/-ment/-ness (isim), -able/-ous/-ful (sıfat), -ly (zarf), -ize/-ify (fiil).

İngilizce-Türkçe çeviride: İngilizce SVO (özne-yüklem-nesne), Türkçe SOV (yüklem sonda). Önce ANA YÜKLEMİ ve BAĞLACI (zıtlık/sebep) yakala → anlam çatısını kur → ayrıntıyı yerleştir. Tuzak: yan cümle-ana cümle karışması.

Okuma paragrafında: ilk+son cümle ana fikri verir; tekrar eden kavram konu. Soru türünü tanı: main idea (genel), detail (satır bul), inference (ima), vocabulary-in-context (bağlamdan). 'NOT mentioned' → metinde olmayanı seç.

İlgi zamiri, anlattığı isme göre seçilir: who = insan, which = nesne/hayvan/durum, that = ikisi de (defining clause'da), where = yer, when = zaman, whose = iyelik (kimin). Boşluktan sonra fiil geliyorsa zamir özne, isim/zamir geliyorsa nesne konumundadır.

Type 0 (genel gerçek): If + present, present. Type 1 (gerçekçi gelecek): If + present, will + V1. Type 2 (hayali şimdi): If + past, would + V1. Type 3 (geçmiş pişmanlık): If + had + V3, would have + V3. If-tarafındaki zaman, ana cümledeki kalıbı belirler (ve tersi).

Bazı fiiller -ing ister (enjoy, avoid, suggest, mind, finish, consider, deny), bazıları to + V1 ister (want, decide, hope, plan, agree, refuse, manage). Edatlardan (in, of, at, on, about) sonra DAİMA -ing gelir. 'to' bir edatsa (look forward to, be used to) yine -ing gelir.

Edilgen yapı = be (am/is/are/was/were/been/being) + fiilin 3. hali (V3). Özne eylemi YAPAN değil eylemden ETKİLENENdir. Eylemi yapan 'by' ile verilir. Nesne almayan (geçişsiz) fiiller pasif yapılamaz.

Dolaylı anlatımda zaman bir basamak geriye kayar: present→past, past→past perfect, will→would, can→could, must→had to. Zamir ve zaman zarfları da kayar (now→then, today→that day, tomorrow→the next day). say (nesnesiz) vs tell (someone) ayrımına dikkat.

Çoğul SAYILABİLİR isimle: many, (a) few, a number of. SAYILAMAZ isimle: much, (a) little, a great deal of. some = olumlu/teklif, any = olumsuz/soru. İsmin sonunda -s/çoğul ya da tekil-kütle olup olmamasına bak.

Cümle içindeki zaman zarfı doğru zamanı kilitler: yesterday/ago/last → Past Simple; already/yet/just/ever/since/for → Perfect; now/at the moment → Continuous; every day/usually → Present Simple; by the time + past → Past Perfect. İki eylem aynı cümlede zaman bakımından tutarlı olmalı.

Paragraf tamamlamada doğru cümle, ÖNCEKİ ve SONRAKİ cümleyle anlam+gönderge bağı kurar. İpuçları: bağlaçlar (however, therefore, for instance), gönderge zamirleri (this, it, they, such), tanımlık (the/a ilk geçiş vs tekrar), zaman akışı. Konuyu birden değiştiren ya da gönderme zinciri kopan seçeneği ele.

Paragraf tek bir ana fikir etrafında ilerler. Anlamca alakasız cümle genellikle: konuyu aniden başka bir alt-konuya kaydırır, önceki cümleyle gönderge/zamir bağı kurmaz, ya da akışı (neden-sonuç, kronoloji) bozar. İlk cümle (topic sentence) çoğu zaman ana fikri verir; ona uymayan numaralı cümle cevaptır.

YDS'nin ilk soruları tek kelimelik boşluktur, dört seçenek de aynı sözcük türündedir. Anlamı ezberlemek değil, cümledeki ipucu sözcükle (sıfat/zarf/eş dizimli fiil) ANLAM+TON uyumunu kurmak gerekir. Önce boşluğun hangi sözcüğü tamamladığını, sonra cümlenin olumlu/olumsuz tonunu sapta, tona ve eş dizime uymayanları ele.

Cloze test paragrafa yayılmış 5 boşluktur; her boşluk dilbilgisi (zaman/edat/bağlaç) ya da kelime sorar. Her boşluğu yalnız o cümleden değil ÖNCEKİ ve SONRAKİ cümleyle birlikte oku — paragraf akışı (zıtlık, sebep, örnekleme) doğru seçeneği belirler. En kolay boşluktan başla.

Cümle tamamlamada verilen parçanın bağlacı cevabın MANTIĞINI belirler: 'Although/Even though' ile başlıyorsa boşluk ZIT yönde; 'Since/As' ile başlıyorsa boşluk SONUÇ. Önce bağlacı bul, beklenen ilişkiyi (zıtlık/sebep/koşul) yaz, uymayan seçenekleri ele.

Tek cümlede iki bölümün ilişkisini soran bağlaç boşluğunda mantığı belirle: zıtlık (although, even though, whereas), sebep (given that, since, now that), koşul (unless, as long as, in case). Bu yan cümle bağlacı, 'however/therefore' geçiş zarfından FARKLIDIR; iki cümleyi tek cümlede birleştiren bağlaç aranır.

İki boşluklu bağlaç sorusunda seçenekler ÇİFT gelir. İlişkili bağlaçlar SABİT ikilidir: 'either'→'or', 'neither'→'nor', 'both'→'and', 'not only'→'but also'. Cümlenin olumlu/olumsuz tonu ve iki öğenin eklemeli mi seçmeli mi olduğu doğru ikiliyi belirler.

İki yüklemli (iki boşluk) sorularda önce her boşluğun ÖZNESİNİ bul, tekil/çoğul uyumunu kontrol et (research→suggests, mothers→turn), sonra iki eylem arasındaki zaman mantığını kur: ana cümle geniş zamansa yan eylem de genelde geniş/şimdiki olur. Önce uyumu bozanı ele.

Bir ismi niteleyen ya da eşzamanlı durum anlatan boşlukta sade -ing/-ed ortacı 'to V' mastarına tercih edilir: isim eylemi yapıyorsa V-ing (etken), maruz kalıyorsa V-ed (edilgen). Özellikle 'with + isim + ----' kalıbında boşluk ortaç (V-ing) ister. Bu, fiilden sonraki gerund/infinitive seçiminden FARKLI (isme bağlı sıfat-fiil).

Modal boşluğunda doğru kipi cümlenin verdiği SEBEPTEN seç: tıbbi/güvenlik sebebiyle 'yapılamaz' anlamı varsa 'cannot be done' (olanaksızlık), 'yasak' varsa 'must not', 'gerekir' varsa 'must/should'. İkinci boşluk fiil zamanı da ana sebeple uyumlu olmalı.

Boşluk iki bağımsız yargıyı virgülle birleştiriyorsa seçeneklerin İŞLEVİ ayırt eder: zıtlık (yet, but), sonuç (thus, so), sebep-açıklama (given that). İlk yarı ile ikinci yarı arasındaki ilişkiyi (beklentiye aykırı mı, sonuç mu) belirle. 'however vs therefore' temel ayrımından daha ince yet/thus/given that öğelerini kapsar.

Cümle başında isim/isim öbeğiyle kullanılan çok kelimeli edatlarda (Despite, Due to, In terms of, By means of, In case of) anlam ilişkisini ana cümleyle karşılaştırarak seç: zıtlık → 'Despite', sebep → 'Due to', konu/açı → 'In terms of'. Tek kelimelik at/on/in zaman edatından ayrı; çok kelimeli edat öbeği mantığı.

by V-ing→-arak/erek · because/since→-dığı için · while→-irken · despite/in spite of→-masına/-mesine rağmen · in order to→-mak/-mek için · having V3 / after V-ing→-ip/-dikten sonra

which/that (nesne açıklayan) → 'ki bu' VEYA sıfat-fiil eki (-en/-an, -dığı/-diği); who → '-en kişi / -an kişi'; V3 (passive participle, örn. carried out, published) → '-ılan/-ilen' (yapılan/yürütülen); the [noun] which/that [verb] → [fiil]-en/an [isim] (örn. the study which shows = gösteren çalışma)

Soru (question) → Yanıt: doğrudan bilgi ver, soru sormaz. İddia (claim) + but/however → Karşı görüş: zıt olgusal bilgi. Genel ifade + such as/for example → Örnek: spesifik, sayılabilir örnek. 'What do you mean?' / 'Can you explain?' → Açıklama: aynı fikri farklı kelimelerle yeniden yazar.

given that = zaten bilinen/kabul edilen bağlam ('göz önüne alındığında'). now that = değişmiş yeni koşul ('artık / madem'). whereas/while = iki farklı grup/durum zıtlığı (karşılaştırma). just as = paralel örnek, iki olgu aynı anda/şekilde. unless = eğer...mezse (olumsuz koşul = only if not).

X, so Y → Y due to / owing to / because of X (yön tersine çevrilmez, X hâlâ sebep). because X, Y → Y since/as X (bağlaç değişir, anlam aynı). too [adj] to [V] → so [adj] that [subject] cannot [V] (aşırılık→sonuç). X leads to / results in Y → Y is caused by / stems from X (aktif→pasif dönüşüm). NOT: neden = cause/reason/factor, sonuç = result/consequence/outcome — bu iki grup arasında asla geçiş yapma.

Alt-tip 1 — KONU/ÖZNE KAYIŞ: cümle paragrafın ana öznesinden farklı bir özneye/konuya geçiyor (örn. iklim paragrafı → deprem). Alt-tip 2 — KRONOLOJİ/ZAMAN KIRILMASI: paragraf belirli bir zaman sırası izlerken bir cümle bu sırayı kırıyor (örn. sonuç cümlesi gelmeden önce gelmiş). Alt-tip 3 — AŞIRI GENELLEMEveya ZIT İDDİA: paragrafın desteklediği iddiayı çürüten ya da paragrafın kapsamını aşan evrensel/zıt bir iddia.

ANAFORA = this/that/these/those/such/it → önceki cümlede tanımlanan şeye gönderme (geri bak). KATAFORA = However/For example/In other words/Therefore/In addition → sonraki cümlenin mantık türünü önceden bildirir (ileri bak). Boşluk cümlesi: (1) önceki cümledeki isimle eşleştir (anafora), (2) boşluktan sonraki cümlenin mantığıyla uyum sağla (katafora). Her iki kilit aynı anda tutuyorsa = doğru cevap.

just as [A], so [B] → A ve B dilbilgisel olarak paralel (aynı fiil zamanı, aynı yapı). not only [A] but also [B] → A ve B aynı dilbilgisi kategorisinde (isim+isim, sıfat+sıfat, fiil+fiil). the more [A], the more [B] → karşılaştırmalı sıfat veya zarf, her iki taraf paralel. either [A] or [B] / both [A] and [B] → A ve B eşdeğer dilbilgisi kategorisi. Paralel test: A'yı B ile yer değiştir — anlam/yapı tutuyorsa paralel.

ŞİMDİKİ/GENEL: must (kesin çıkarım, kanıt var) > should (beklenen/olası) > may (mümkün, nötr) > might/could (düşük ihtimal, belirsiz). GEÇMİŞ: must have V3 (geçmiş kesin çıkarım) > should have V3 (olması gerekendi ama belirsiz) > may have V3 (olmuş olabilir) > might/could have V3 (düşük ihtimal). CAN'T/COULDN'T have V3 = geçmiş imkânsızlık. İpucu kelimeleri: obviously/clearly/certainly → must; probably → should; possibly/perhaps → may/might.

FİİL+EDAT (sabit): depend ON · consist OF · result IN (sonuç üretmek) · result FROM (bir şeyden kaynaklanmak) · lead TO · contribute TO · account FOR · refer TO · apply TO · deal WITH. SIFAT+EDAT: capable OF · responsible FOR · aware OF · similar TO · different FROM · interested IN · concerned ABOUT · associated WITH · based ON · related TO. Çift edat tuzağı: result IN (üretir) ≠ result FROM (kaynaklanır).

Cümlede zaman zarfı (signal word) gördüğünde önce etiketini oku: (1) ago → Past Simple (I left 3 years AGO). (2) since / for + süre → Present Perfect (I have lived here since 2010 / for 5 years). (3) already / just / yet / ever / never → Present Perfect (Have you eaten yet? / I've already finished). (4) yesterday / last / in 2020 → Past Simple. (5) Zarf yok, genel gerçek → Present Simple. Kural: AGO=geçmiş nokta→Past; SINCE/FOR=süre köprüsü→Perfect; YET/ALREADY/JUST=yakın-geçmiş köprüsü→Perfect.

Mixed Conditional: GEÇMİŞ'teki varsayımsal neden → ŞİMDİKİ sonuç. Yapı: If + had + V3 (geçmiş), would + V1 (şimdi). Örnek: 'If I had studied medicine, I would be a doctor now.' (Geçmişte tıp okusaydım — şimdi doktor olurdum.) Ters yön (şimdiki durum → geçmiş sonuç): If + V2 (şimdi), would have + V3 (geçmiş). Örnek: 'If I weren't so shy, I would have asked her name.' Sınav sinyali: 'now' / 'at the moment' + if-clause'da 'had+V3' → Mixed Type 3→2. 'last night/then' + if-clause'da 'were/wasn't' → Mixed Type 2→3.

3 fiil hem -ing hem to alır ama ANLAM DEĞİŞİR: (1) STOP: stop + -ing = yapmayı bırakmak (He stopped smoking = sigarayı bıraktı). stop + to = yapmak için durmak (He stopped to smoke = sigara içmek için durdu). (2) TRY: try + -ing = dene, sonuç belli değil (Try adding salt = tuz ekleyip bak). try + to = başarmaya çalışmak, zor (I tried to open the jar = açmaya çalıştım [açamadım belki]). (3) REMEMBER: remember + -ing = hatırlamak (I remember locking the door = kilitlediğimi hatırlıyorum). remember + to = yapmayı unutmama (Remember to lock the door = kilitlemeyi unutma). Kural: -ing = önceki eylem veya gerçek deney. to = sonraki amaç veya görev.

İki tür relative clause: (1) DEFINING (virgül YOK): kimden/neden bahsettiğini tanımlar — 'that' kullanılabilir. 'The woman who called is my sister.' (hangi kadın? → tanımlar). (2) NON-DEFINING (virgül VAR): ekstra bilgi verir, çıkarsan anlam bozulmaz — 'that' YASAK, 'which/who' zorunlu. 'My sister, who lives in Paris, is a doctor.' (zaten tek kız kardeş; bilgi ekliyor). SORU TUZAĞI: non-defining cümlede 'that' seçeneği varsa YANLIŞ. Virgül gördüğünde: that → elidir, which veya who seç.

Geçmiş bir duruma kestirme yaparken: modal + have + V3. Kesinlik skalası: (1) must have + V3 = neredeyse kesin doğru (She must have left early — erken çıkmış olmalı). (2) can't / couldn't have + V3 = neredeyse kesin yanlış/imkânsız (He can't have done that — bunu yapmış olamaz). (3) might / may / could have + V3 = belirsiz olasılık (%30-70) (They might have missed the train — treni kaçırmış olabilirler). SORU TUZAĞI: 'must have' ≠ zorunluluk. Geçmişte zorunluluk = 'had to'. 'must have V3' = sadece mantıksal çıkarım (deduction).

Phrasal verb iki grupta: (1) AYRILABILIR (separable): nesneyi ortaya veya sona koyabilirsin. 'Turn off the light' = 'Turn the light off'. ZORUNLU KURAL: nesne zamir ise (it, him, her, them) MUTLAKA ortaya: 'Turn it off' (NOT: 'Turn off it'). (2) AYRILAMAZ (inseparable): nesne her zaman sonra, asla ortaya giremez. 'Look after the children' = doğru. 'Look the children after' = YANLIŞ. EZBER LİSTESİ (inseparable): look after (bakmak), look for (aramak), come across (rastlamak), go through (geçirmek), run into (çarpmak/karşılaşmak). Ayırılabilir: turn off, put off, take off, pick up, call off, look up (sözlükte aramak).

Sıfat-edat çiftleri kural değil ezber; ama KÜME mantığı işe yarar: (1) AT grubu — beceri/yetenek: good AT, bad AT, terrible AT, skilled AT, expert AT. (2) OF grubu — korku/duygu/içerik: afraid OF, aware OF, ashamed OF, tired OF, capable OF, fond OF, proud OF, suspicious OF. (3) IN grubu — ilgi/katılım: interested IN, involved IN, experienced IN, successful IN. (4) FOR grubu — sorumluluk/hazırlık: responsible FOR, ready FOR, famous FOR, suitable FOR, sorry FOR. (5) WITH grubu — memnuniyet/ilişki: satisfied WITH, pleased WITH, familiar WITH, associated WITH. Kural: 'depend ON' + 'consist OF' + 'result IN' (fiil-edat da ezber).

Reported speech'te zaman ifadeleri de geriye kayar: today → that day / that very day. yesterday → the day before / the previous day. tomorrow → the next day / the following day. now → then / at that moment. here → there. this → that. these → those. ago → before. last week → the week before / the previous week. next week → the following week / the week after. tonight → that night. Aynı anda tense de kayar: says (present reporting) → tense değişmez. said (past reporting) → tense bir geri kayar. SORU TUZAĞI: 'said' kullanıldığında 'today' → 'that day' yapılmazsa hata.

4 adımda article kararı: ADIM 1 — Sayılabilir (countable) mi? Evet → tekil mi? Evet → a/an/the. Hayır (çoğul veya sayılamaz) → the veya sıfır. ADIM 2 — İlk mi tanıtıyorsun? İlk kez → a/an. Daha önce geçti veya bağlamdan belli → the. ADIM 3 — Genel mi özgül mü? 'Cats are smart' (genel → sıfır). 'The cats next door are noisy' (özgül → the). ADIM 4 — Sesle başlıyor mu? a → ünsüz ses (a university = /ju:/ başlar). an → ünlü ses (an hour = /aU/ başlar). Kural: a/an = tek, belirsiz, ilk kez. the = belli, ikinci kez veya zaten bilinen. Sıfır = genel, soyut, özel isim, ülke (France), dil (English), yemek (breakfast), spor (football).

DAYANILMAZ YANILGI: çoğul görünen özne tekil fiil alabilir. KURAL: (1) each / every / either / neither / everyone / someone / nobody + TEKİL fiil. 'Each of the students HAS a book.' 'Neither option IS acceptable.' (2) Collective nouns (group, team, committee, family, government, crowd) → Amerikan İngilizcesi'nde tekil; İngiliz İngilizcesinde bazen çoğul. Sınavda güvenli: TEKİL al. 'The team IS ready.' (3) Neither ... nor / Either ... or → fiile en yakın özneye uy. 'Neither the teacher nor the students WERE satisfied.' (students = çoğul → were). (4) Sayı öbekleri: 'A number of students ARE late' (çok). 'The number of students IS rising' (sayı kendisi). SORU TUZAĞI: 'each of the students' → gözünde 'students' çoğul görünür ama 'each' tekil yönetir.

SINCE = başlangıç noktası (tarih/olay: 'since 2010', 'since I was a child'). FOR = süre uzunluğu (rakam+birim: 'for three years', 'for a long time'). Kestirme: boşluk sonrası SAYI/MİKTAR varsa → for. NOKTA/OLAY varsa → since. Her ikisi de Present Perfect veya Past Perfect ile kullanılır.

MİXED CONDITIONAL: geçmiş koşul + şimdiki sonuç. If + Past Perfect (had done) → would + bare infinitive (not would have done). Formül: 'If I had studied harder [geçmişte], I would be a doctor now [şimdi].' KESTIRME: 'now/today/currently' gibi şimdiki zaman zarfı sonuç cümlesinde varsa → would + V1 (would have DEĞIL).

GEÇMIŞTE MANTIKSAL ÇIKARSAMA: MUST HAVE + V3 = kesin olumlu çıkarsama ('Kesinlikle olmuş olmalı'). CAN'T/COULDN'T HAVE + V3 = kesin olumsuz çıkarsama ('Kesinlikle olmamış olmalı'). MAY/MIGHT HAVE + V3 = olasılık ('Olmuş olabilir'). KESTIRME: kanıt güçlü + olumlu → must have; kanıt güçlü + olumsuz → can't have; belirsiz → might have.

CAUSATIVE: işi kendin yapmıyorsun, yaptırıyorsun. HAVE + nesne + V3 (have something done): 'I had my car repaired.' GET + nesne + V3/to-V (get something done / get someone to do): 'I got my car repaired.' / 'I got him to fix it.' KESTIRME: boşluk + nesne + V3 → have/get causative. have = resmi/nötr; get = daha az resmi. Konuya göre anlamı: özne o işi yaptırıyor.

OLUMSUZ ZARF CÜMLE BAŞINDAYSA devrik yapı zorunlu. Hardly/Scarcely + had + özne + V3 ... when/before + özne + V2. No sooner + had + özne + V3 ... than + özne + V2. Not only + did/was + özne ... but also... KESTIRME: Hardly/No sooner/Not only cümle başında → yardımcı fiil öznenin önüne geçer (had/did/was).

RELATIVE CLAUSE KISALTMA: aktif fiil → V-ing (the man who is running → the man running). Pasif fiil → V3 (the report that was written → the report written). WHICH/THAT ayırımı: kişi için who/that; şey için which/that; yer için where; zaman için when; iyelik için whose. VİRGÜLLÜ = non-restrictive (ek bilgi, çıkarılabilir). VİRGÜLSÜZ = restrictive (tanımlayıcı, çıkarılamaz). KESTIRME: 'the + tekil isim + who/which + yardımcı fiil' görünce kısaltmayı dene → yardımcı fiil düşer, aktif→V-ing, pasif→V3.

KARŞITLIK BAĞLAÇLARI: However/Nevertheless/Nonetheless = bağımsız cümleyi bağlar (noktalı virgül/virgül + however). Although/Even though/Though + clausegelir (bağlaç; tek başına cümle BAŞLATAMAZ). Whereas/While = eşzamanlı zıtlık (A is X, whereas B is Y). KESTIRME: Boşluk cümle başındaysa ve önceki cümle noktalıysa → However/Nevertheless uygundur (although DEĞİL). İki clauseyi bağlıyorsa → although/whereas.

REPORTED SPEECH GERİ KAYMA: Simple Present → Simple Past. Present Continuous → Past Continuous. Present Perfect → Past Perfect. Simple Past → Past Perfect. Will → Would. Can → Could. BACKSHIFT İSTİSNASI: evrensel gerçekler ('The earth is round'), değişmeyen bilimsel gerçekler backshift almaz. ZamanZarfı değişimi: now→then, today→that day, here→there, yesterday→the day before, tomorrow→the following day.

CLOZE ZAMAN TUTARLILIĞI: Paragrafın genel zaman kipini belirle (başlangıç cümlesi). Sonraki boşluklar büyük olasılıkla aynı zamandadır. Zaman zarflarına bak: 'by 2030' → Future/Future Perfect; 'in recent years' → Present Perfect; 'in the 1900s' → Past Simple. KESTIRME: ilk cümledeki zaman kipini belirle → tutarsız seçenekleri ele. Bu tek başına 2-3 seçeneği eleyebilir.

PARAGRAF TAMAMLAMA STRATEJİSİ: (1) Son cümleyi oku → bu cümle NE ile tamamlanmalı? (2) Paragrafın temasını belirle → cevap tema dışına çıkmamalı. (3) Anahtar kelimeler: son cümledeki isim/kavramı devam ettiren seçenek doğru. (4) Bağlam sıçraması yapan veya yeni konu açan seçenek yanlış. KESTIRME: Son cümledeki anahtar kelimeyi tüm şıklarda ara; sadece onu devam ettiren seçenek doğru.

YABANCI CÜMLE BULMA (47-52 soruları): (1) Paragraf ANA KONUSUNU belirle (ilk iki cümle). (2) Her cümleyi ana konuyla sına: 'Bu cümle paragrafın ana fikrine katkıda bulunuyor mu?' (3) YANLIŞ CÜMLE özellikleri: yeni bir konu açar, ilgisiz bilgi ekler, bağlaçlarla önceki/sonraki cümleye bağlanamaz. KESTIRME: Hangi cümleyi çıkarınca paragraf daha akıcı olur? Yabancı cümle genellikle konu değil detay/sıçrama içerir.

RESTATEMENT SORUSU STRATEJİSİ: (1) Kaynak cümledeki anahtar kavramları ve ilişkiyi belirle (özne ne yapıyor? ne zaman? hangi koşulda?). (2) Doğru şık aynı mantıksal ilişkiyi farklı kelimelerle verir. (3) YANLIŞ ŞIK TİPLERİ: anlam daralması (parça anlam), anlam genişlemesi (fazladan iddia), ters anlam, zaman değişimi. KESTIRME: 'Bu cümle ne söylüyor?' → 'Bu şık aynı şeyi mi söylüyor?' → evet/hayır.

CÜMLE TAMAMLAMA STRATEJİSİ: (1) Kök cümlenin mantıksal yönünü belirle: neden-sonuç (because/therefore), karşıtlık (but/although), koşul (if/unless), zaman (when/before/after). (2) Bağlaç varsa → şık mantığı uymalı. (3) ÖZNE/ZAMAN TUTARLILIĞI: kök cümledeki özne ve zaman şıkla örtüşmeli. KESTIRME: Bağlaçtan mantık yönünü oku → zıt yöne giden şıkları ele.

TÜRKÇE→İNGİLİZCE ÇEVİRİ STRATEJİSİ: (1) Türkçe cümleyi ana yapılara ayır: ana yüklem + yan cümleler. (2) Türkçe yan cümlesi → İngilizcede ne olur? 'dığında' → when/as, '-arak' → by/by V-ing, '-meden önce' → before, '-rken' → while. (3) Türkçedeki zaman → İngilizce tense eşleştir. (4) Türkçede 'bile' → even though/even if. KESTIRME: Türkçe yüklemi bul → İngilizce karşılığını belirle → özneden kur.

İNGİLİZCE→TÜRKÇE STRATEJİSİ: (1) Kaynak cümledeki modal, zaman ve bağlaç anlam kaymasını takip et. (2) YANLIŞ ÇEVİRİ TUZA K TİPLERİ: 'might' → 'kesinlikle' diye çevirmek (hayır, 'olabilir'). 'Despite' → 'because' gibi çevirmek (anlam karşıtı). 'Unless' → 'until' gibi çevirmek. (3) Modifier yerini değiştiren şıklar: 'The only X that is Y' ≠ 'All X that are Y'. KESTIRME: İngilizce kaynak cümledeki EN ZOR unsuru (modal/modifier/bağlaç) önce çöz → o unsuru doğru yansıtan tek şık doğrudur.

YDS YÜKSEK FREKANS PREPOSITION COLLOCATION: attribute X TO (başarıyı atfetmek), result IN (sonuçlanmak), result FROM (kaynaklanmak), differ FROM (farklı olmak), contribute TO (katkıda bulunmak), aim AT/FOR (hedeflemek), focus ON (odaklanmak), dependent ON (bağımlı), consistent WITH (tutarlı), responsible FOR (sorumlu). KESTIRME: Fiil/sıfatın doğru edat arkadaşını ezber yerine 'bu kelimeyle hangi edat sıklıkla gelir?' testiyle seç.

PHRASAL VERB BAĞLAM STRATEJİSİ: Bilinmeyenlerde parçalara ayır: fiil (temel anlam) + edat (yön/tamamlama). Put OFF = ertelemek (off = uzaklaştırma). Put FORWARD = öne sürmek. Put UP WITH = tahammül etmek. Carry OUT = yürütmek/uygulamak. Carry ON = devam etmek. Give UP = vazgeçmek. Give IN = teslim olmak. Come UP WITH = fikir üretmek. KESTIRME: Bağlamdan olası anlamı tahmin et → edat yönüne bak (on=devam, off=durdurma/erteleme, up=tamamlama, out=gerçekleştirme).

PRESENT PERFECT (have/has + V3): Eylem tamamlandı VEYA geçmişin etkisi şimdi görülür. Sonuç ve tamamlanma vurgusu. 'I have written the report' (rapor bitti). PRESENT PERFECT CONTINUOUS (have/has + been + V-ing): Eylem hâlâ devam ediyor VEYA yakın zamana kadar sürdü. Süreç ve yoğunluk vurgusu. 'I have been writing the report' (hâlâ yazıyorum). KESTIRME: 'How long?' sorusu → Continuous. 'How many times/How much?' sorusu → Perfect (sayı/tamamlanma). State fiilleri (know/believe/own) Perfect kullanır (Continuous almaz).